De kuilen hebben eindelijk hun beul gevonden — en Tesla heeft het patent
Tesla bundelt elektromotor, luchtveer en een leger sensoren om kuilen te killen voor ze de auto raken. Klinkt als magie. Maar waar is de auto?
Kuilen in het wegdek hoeven misschien geen marteling meer te zijn — tenminste niet voor wie in een Tesla rijdt. Het bedrijf heeft zojuist een patent gekregen op een sluwe actieve vering die belooft zelfs de gemeenste asfaltkraters glad te strijken en en passant ook nog eens de mechaniek te sparen.
Het hart van het systeem is een elektromotor. Via een aandrijfmechanisme verandert hij de lengte van het schokdemperbeen in volle vaart en reageert sneller op elke wielbeweging dan de bestuurder kan vloeken. Signalen komen binnen vanuit een klein leger sensoren — versnellingsmeters, wielpositiesensoren — alles in real time. Om te voorkomen dat de motor zichzelf opbrandt door het gewicht van de auto te dragen, werkt er parallel een luchtveer: die neemt de statische belasting voor zijn rekening en laat de elektronica het leuke werk doen.
Wat dit van een gewone vering onderscheidt, is de taakverdeling. De kleine hoogfrequente trillingen worden door de passieve elementen getemd. De dempingskarakteristiek wordt door de adaptieve schokdemper afgestemd. En de echte klappen? Die zijn voor de actieve actuator — en daar begint de magie.
Het scenario waarvoor het hele systeem is bedacht, is de doodgewone kuil. Het systeem kan theoretisch het wiel vrijwel direct omhoog trekken, zodat de klap de carrosserie nooit bereikt. Voeg daar wegdekkaarten en data van een vloot van miljoenen auto’s aan toe en de precisie wordt bijna onheilspellend. Alleen heeft Tesla nog steeds geen productieversie aangekondigd. De techniek is er, het patent is er — de auto niet. Klinkt bekend, toch?