Bestuurders Vertrouwen Hun Auto Meer dan de Experts die Hem Onderzoeken, en Die Kloof is Dodelijk
Een nieuw Safety in Motion-onderzoek onthult een enorme vertrouwenskloof tussen bestuurders en verkeersveiligheidsexperts — Jean Todt waarschuwt voor de risico's van ADAS.
Camera’s, radars, assistenten — de moderne auto zou de weg beter in de gaten moeten houden dan de persoon achter het stuur. Dat denkt in elk geval het merendeel van de automobilisten. Maar hoe slimmer de technologie wordt, hoe vaker de menselijke aandacht verslapt — en volgens een van ’s werelds toonaangevende verkeersveiligheidsexperts kost die verschuiving inmiddels mensenlevens.
Jean Todt, oud-voorzitter van de FIA en speciaal gezant van de VN voor verkeersveiligheid, zegt het zonder omwegen.
‘Te veel bestuurders begrijpen de mogelijkheden van geautomatiseerde rijsystemen niet. We mogen niet aannemen dat technologie onze aandacht kan vervangen,’ aldus Todt.
Het onderzoek Safety in Motion legt een kloof bloot tussen wat bestuurders voelen en wat professionals zien. Negen van de tien bestuurders denken dat de wegen veiliger zijn geworden. Onder professionals uit de transportsector is slechts 45% het daarmee eens — bijna de helft minder. In Brazilië, China en India verandert die kloof in een afgrond: 94% van de bestuurders voelt zich veilig, tegenover slechts 18% van de experts. Toeval? Nauwelijks — juist in die landen ligt het aantal verkeersdoden op 16,2 per 100.000 inwoners, twee keer zo hoog als het gemiddelde in het onderzoek.
En dit is het cruciale punt: de techniek treft nauwelijks blaam. Slechts 3% van de ondervraagde professionals noemde een defect aan het voertuig als oorzaak van ongevallen. Daarentegen bracht 30% ongevallen in verband met verkeerd gebruik of onbegrip van elektronische assistenten, en nog eens 24% met simpele afleiding van de bestuurder. Bijna twee derde van de sectorvertegenwoordigers vindt dat reclame de mogelijkheden van ADAS overdrijft en de gevaarlijke illusie wekt dat je de weg nu met halve aandacht kunt volgen.
Adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie, automatisch remmen — dit alles verlicht daadwerkelijk de belasting van de bestuurder. Maar niets daarvan maakt van een auto een zelfrijdend voertuig. Wegmarkeringen kunnen verdwijnen. Een camera kan verblind raken door de zon of onder de modder komen te zitten. Een radar kan een ongewoon obstakel een fractie te laat herkennen. Soms is precies dat moment doorslaggevend.
Het echte risico begint niet in de bekabeling of de sensoren. Het begint op het moment dat een bestuurder besluit dat iemand — of iets — anders nu verantwoordelijk is voor de weg. Elektronica kan een fout corrigeren. Maar ze is niet verplicht om elke keer sneller te zijn dan de mens.