Kolor samochodu może wpływać na to, jak szybko zauważą go inni uczestnicy ruchu, co odbija się w statystykach wypadków. Kluczowa jest tu różnica kontrastu względem otoczenia drogowego, a ta zmienia się wraz z oświetleniem, pogodą i scenerią.

Ciemne lakiery — czerń, granat, ciemna zieleń, grafit — lubią zlewać się z asfaltem, cieniami zabudowy i nocnym tłem. Badania wskazują, że takie pojazdy częściej biorą udział w kolizjach, bo z dystansu trudniej je wychwycić, szczególnie przy zmianie pasa czy skręcie.

Jasne odcienie — biel, srebro, beż — odbijają więcej światła i pozostają łatwiejsze do odróżnienia zarówno za dnia, jak i po zmroku. Z kolei jaskrawe barwy, takie jak żółty, pomarańczowy czy czerwony, szybciej przyciągają uwagę i tworzą mocniejszy kontrast, tak w miejskim ruchu, jak i na otwartych drogach. W praktyce daje to kierowcy odrobinę większą „obecność” w polu widzenia innych.

Pogoda wzmacnia ten efekt. W deszczu i mgle ciemne auta jeszcze bardziej znikają z pola widzenia, natomiast szarości i srebra potrafią zlać się z matowym niebem i mokrą nawierzchnią. Słabe oświetlenie i gęsta zabudowa dodatkowo uszczuplają widoczność.

Eksperci podkreślają jednak, że kolor nadwozia nie jest czynnikiem rozstrzygającym o bezpieczeństwie. O ryzyku stłuczki w dużo większym stopniu decydują zachowanie kierowcy, stan auta oraz obecność systemów asystujących. W codziennej jeździe wybór wyrazistszej barwy może dać niewielką, praktyczną przewagę — szczególnie jeśli często jeździmy nocą albo w kiepską pogodę — ale realną różnicę wciąż robi skupiona jazda i sprawny samochód, a nie odcień lakieru.