Terwijl de rest van de wereld de elektrische stilte in versnelt, heeft iemand zojuist een atmosferische V10 en een handgeschakelde bak aan elkaar geschroefd. En het was geen fabriek — gewoon een dealer.
Het Amerikaanse, in Connecticut gevestigde Miller Motorcars vierde haar 50 jaar zoals alleen echte liefhebbers dat doen — met een eigen supersportwagen. Het ding heet JC9 en is gebouwd op de basis van een Porsche Carrera GT. Maar van buiten is de donor amper te herkennen.
Achter het project staat Jason Castriota — een ontwerper met een cv om aan de muur te hangen. Ferrari P4/5, Maserati Birdcage 75th, SSC Tuatara, Bertone Mantide. De JC9 is zijn negende grote autoproject, vandaar de naam. De nieuwe carrosserie is volledig uit koolstofvezel opgetrokken, en het silhouet werpt je een halve eeuw terug — recht naar de race-Porsches, en vooral naar de legendarische 917K, die Le Mans won in 1970 en 1971. Daarom ziet de JC9 er niet uit als een opgevoerde Carrera GT. Hij ziet eruit als een vergeten fabrieksprototype dat een halve eeuw geleden uit Stuttgart had kunnen rollen.
Het echte geheim zit echter binnenin. Open het portier — en de Carrera GT staat daar. De klokken, de ventilatieroosters, de middenconsole, de hele indeling van het interieur — alles op zijn plek. Ook het stuur is herkenbaar, alleen zonder Porsche-embleem.
De techniek komt volgens de aankondiging ook rechtstreeks van de donor. De 5,7-liter atmosferische V10 en de 6-versnellingsbak met de hand — precies dat duo dat de Carrera GT tot op vandaag tot een van de laatste echte analoge supersportwagens maakt. De originele motor leverde 603 pk. Over een vermogensverhoging voor de JC9 wordt niets gemeld, en eerlijk gezegd is dat ook niet nodig.
De JC9 werd in één enkel exemplaar getoond op het jubileumevenement van Miller Motorcars — naast ander werk van Castriota. Officieel heeft Porsche er niets mee te maken. En precies daar zit de charme: iemand pakte een iconische Carrera GT en maakte er een auto van die Stuttgart zelf nooit heeft gebouwd.
