Mitsubishi heeft een zet gedaan die je makkelijk over het hoofd ziet — maar in het dagelijks gebruik valt hij meer op dan welke nieuwe carrosseriekleur ook. De Japanse Outlander PHEV kreeg een herziene e-Assist en nieuwe toegangsfuncties, en bij dealers loopt de verkoop al.
Aan het pakket rijhulpsystemen is een melding toegevoegd wanneer de auto vóór je optrekt. Even afgeleid in de file of bij het stoplicht? Het systeem geeft een geluid en toont een waarschuwing op het instrumentenpaneel. Geen revolutie. Maar precies dit soort kleinigheden haalt de scherpte van het stadsverkeer af — en het risico om een seconde na groen van achteren getoeterd te worden.
De tweede vernieuwing is automatisch ont- en vergrendelen. Heeft de eigenaar de sleutel bij zich, dan voelt de auto de nadering vanaf ongeveer een meter en opent zichzelf. Op zo’n drie meter afstand vergrendelt hij en bevestigt dat met alarmlichten, een geluid, verlichting en de inklappende spiegels. Voor een gezins-SUV is dat veel nuttiger dan nóg een sierlijstje in het interieur: handen zitten vaker vol met tassen, kind, paraplu’s of laadkabel dan vrij voor een sleutel.
De prijs in Japan loopt van 5.369.100 tot 6.901.400 yen, oftewel ongeveer 33.200–42.700 dollar tegen de huidige koers. De staatssubsidie voor schone energie bedraagt 840.000 yen — ongeveer 5.200 dollar. Daarna zakt het instapticket feitelijk tot ongeveer 4,53 miljoen yen, oftewel grofweg 28.000 dollar.
De technische basis blijft de echte reden om naar de Outlander PHEV te kijken. Een vierwielaangedreven plug-in hybride met 102–106 km elektrisch bereik volgens WLTC en een verbruik van 17,2–17,6 km/l in de hybride modus. Op de Japanse markt bokst hij niet alleen tegen de gewone hybrides Toyota Harrier of RAV4, maar ook tegen duurdere gezins-SUV’s — gekocht door mensen die minder op de prijs letten dan op de mogelijkheid om doordeweeks bijna als in een elektrische auto te rijden.
Mitsubishi’s sterke punt is de combinatie van PHEV met de S-AWC-vierwielaandrijving. Het zwakke is het prijskaartje: de Outlander speelt al in de zone waar de koper begint te lonken naar premium-crossovers, monovolumes en goed uitgeruste Toyota-hybrides. Juist daarom wegen zulke updates meer dan ze lijken: ze veranderen het karakter van de auto niet, maar maken hem aangenamer om mee te leven in precies die situaties waarin een gezinsauto óf geliefd is, óf stilletjes wordt verdragen.
De Outlander PHEV is op papier niet indrukwekkender geworden. Hij vraagt alleen iets minder van de aandacht van zijn eigenaar — en bij een dure gezinscrossover is dat soms meer waard dan nog een regel in de kolom van het vermogen.
