Voor de een is dit de laatste echte Shelby. Voor de ander een dure Mustang Mach 1 waar men gewoon de emblemen op heeft geplakt. De waarheid ligt, zoals gewoonlijk, ergens in het midden — en juist daarom verdeelt de Shelby Mustang GT500 uit 1970 de fans nog altijd in twee kampen. Dit is de finale van het oorspronkelijke Shelby-tijdperk: een uiterst zeldzame fastback met een enorme V8 en een lijst fabrieksopties die vandaag de dag bijna ongelooflijk oogt. En tegelijk een auto die de puristen hardnekkig weigeren als ‘de hunne’ te erkennen.
En alles komt neer op hoe deze auto’s überhaupt zijn ontstaan. De productie van de gerestylede Shelby’s werd na modeljaar 1969 vrijwel stopgezet — maar onverkochte exemplaren stonden stof te vergaren in de magazijnen. Om ze zonder verlies kwijt te raken, kende Ford onder federaal toezicht een deel van de auto’s nieuwe VIN-nummers uit 1970 toe en voegde een paar uiterlijke details toe: dikke zwarte strepen op de motorkap en een opvallende zwarte frontspoiler. Zo werden de laatste Shelby’s van dat tijdperk geboren — in wezen magazijnrestanten die een tweede identiteitsbewijs kregen.
Deze specifieke GT500 draagt een diep, donker Black Jade, geaccentueerd door een wit vinyl interieur en witte zijstrepen. De restauratie tilde hem helemaal naar het niveau Concours Gold — maar het echt interessante hier is niet de glans van de carrosserie. Veel belangrijker is de uitrusting. Bedenk eens: af fabriek kreeg de auto airconditioning, een verstelbare stuurkolom, interval-ruitenwissers, een AM/FM-radio, een neerklapbare achterrugleuning en — het zeldzaamste van alles bij zo’n Mustang — fabrieksmatige cruisecontrol. Bepaald geen typische uitrusting voor een brute muscle car.
Onder de lange kunststof motorkap schuilt de originele 428 Cobra Jet V8, met een inhoud van 7,0 liter. Op papier: 335 pk en 597 Nm — al weet iedereen dat Ford deze motoren traditioneel te laag opgaf en het werkelijke vermogen merkbaar hoger lag. Daaraan gekoppeld is een versterkte drietraps C6-automaat. Dit is niet langer de lichte, op het circuit gerichte Shelby uit het midden van de jaren zestig. Dit is een grote, zware en werkelijk snelle gran turismo, gebouwd voor de krachtige sprint en de lange weg. En hij heeft een opmerkelijk verwikkelde productiegeschiedenis.
Eerst liep de carrosserie van de band bij Ford in Dearborn. Daarna ging ze naar de A.O. Smith-fabriek in Livonia, waar ze kunststof spatborden, een motorkap met vijf functionele NACA-inlaten, speciale koplamphuizen en een frontpaneel kreeg. Pas daarna belandde de auto bij de Car Kraft-fabriek, waar hij definitief tot 1970-model werd omgebouwd. Drie fabrieken voor één auto — geen enkele andere Shelby legde deze weg af.
In diezelfde Car Kraft werd overigens ook de legendarische Boss 429 Mustang gebouwd — onze GT500 verkeert dus in meer dan behoorlijk gezelschap. In totaal rolden er in 1969 en 1970 3153 Shelby Mustangs van de band. Daarvan waren er 1872 GT500 — maar het is juist de versie uit 1970 die eruit springt qua zeldzaamheid: slechts 380 fastbacks en 90 cabrio’s. Dus discussieer maar zoveel je wilt over ‘authenticiteit’ — het haalt geen gram af van de verzamelwaarde.
Deze GT500 illustreert perfect hoe de Shelby Mustang van karakter veranderde in de schemering van zijn tijdperk. Minder circuitwoede — meer gewicht, comfort en dure opties. En toch laat de zevenliter Cobra Jet onder de motorkap de hoofdzaak niet vergeten: dit is niet zomaar een mooie Mustang uit de laatste serie. Dit is het einde van een heel tijdperk — en wellicht een van de meest onderschatte finales ervan.
