Kulakınıza küçük bir ayrıntı gibi geliyor, değil mi? Tavanı başka renge boyamak. Ama Opel tam da bunu kendi fabrikasında küçük bir devrime çevirdi. Konu, Grandland’ın siyah tavanlı iki renkli versiyonları — alıcıların onda altısının gerçekten seçtiği konfigürasyon. Ve işte bu altı kişi için Opel, Almanya’nın Eisenach şehrindeki fabrikasında boya sürecini baştan yazdı.
Yeni teknolojinin adı monocoat. Eskiden her şey ders kitabı gibi işliyordu : astar katı, kızılötesi ve sıcak hava ile kurutma, sonra vernik, sonra tekrar kurutma. Şimdi iki aşama tek bir sürece eritildi. Ve rakamlar etkileyici : fabrika ayda yaklaşık 80 000 litre su tasarruf ediyor, sahadaki CO&sub2; emisyonları yılda 580 ton azalabilir. Bu artık kozmetik bir düzenleme değil. Sürecin ciddi bir şekilde yeniden yazılması.
Ama Opel’in saymaya devam ettiği tek şey su değil. Üretim saati başına termal enerji 150 kW, elektrik ise 500 kW’tan fazla azaldı. Havada daha az solvent, daha az boya çamuru. Eisenach böylece bu yöntemin pilot olarak değil, seri üretimde çalıştığı ilk Stellantis Avrupa tesisi haline geldi.
Ve tüm bunlar, zaten yeşil olmaya çalışan bir model için. Grandland zaten elektrifiye versiyonlarda — Grandland Electric Long Range ve dört çeker Grandland Electric AWD dahil — satılıyor. İçeride Opel aynı yöne gidiyor : koltukların, kapı panellerinin, gösterge panelinin ve orta konsolun kumaş ve kaplamaları PET şişelerden elde edilen malzemeyle yapılıyor. Ortaya garip biri tutarlı bir tablo çıkıyor — tavanı boyama yöntemi bile yeşile dönmüş premium sınıf bir crossover.
Daha önce Opel, Leipzig’deki GPEC fuarında Grandland’ın polis versiyonunu tanıtmıştı.
